![\"\"](\"https:\/\/ona.ba\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/viber_slika_2024-03-15_11-39-34-547-231x300.jpg\")
<\/p>\nKada bismo se mogle vratiti u pro\u0161lost, \u0161ta bi svaka od nas poru\u010dila mla\u0111oj sebi?<\/p>\n
Koliko \u010desto se vra\u0107amo tamo \u2013 na mjesto odrastanja? Gdje je ono, \u010dini li se na prvi pogled daleko ili je ipak tako blizu, pa ga ponekad osje\u0107amo u nosnicama kako miri\u0161e na \u0161e\u0107ernu vunu, tek ispe\u010dene krofne na\u0161e majke ili svje\u017e vazduh sa sela. Kako izgleda na\u0161e odrastanje? U teoriji je to zna\u010dajan proces za dijete i njegovu okolinu. S druge strane, svako je pri\u010da za sebe. No, neke pri\u010de \u010desto ostaju nedovr\u0161ene, poput slike kojoj nedostaje jedna puzzla.<\/p>\n
U nastavku dijelimo jedno pismo sa svakom djevoj\u010dicom u tijelu \u017eene kojoj je nekad u toku odrastanja nedostajala ta jedna puzzla da osje\u0107aj njene vrijednosti bude potpun.<\/p>\n
<\/p>\n
Selma Plan\u010di\u0107, studentica Pravnog fakulteta Univerziteta u Zenici i predsjednica Foruma \u017eena Koalicije organizacija osoba s invaliditetom TK, oslobodila je djevoj\u010dicu u sebi i podr\u017eala sve druge djevoj\u010dice, bilo da su one odrasle ili \u0107e tek da odrastu. Postoje slova na papiru kao dokaz, kao sredstvo borbe za to mjesto osloba\u0111anja, za stisak vlastite ruke, za tap\u0161anje sebe po ramenu.<\/p>\n
<\/p>\n
Draga djevoj\u010dice,<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em>S obzirom na to da danas \u010desto govorim kako djetinjstvo nisam imala, da sam prebrzo odrasla, tebi \u0107u za po\u010detak re\u0107i: BUDI DIJETE. Zadr\u017ei se na tome. Ne daj da ti to ukradu. Mnogo se igraj, mnogo se smij. Ne daj nikome da ti to otme. Bilo koja tvoja karakteristika ne smije da ti uskrati to pravo da bude\u0161 dijete. To je ono \u0161to ti pripada. Ne \u0107uti. Ne sklanjaj se. To \u0161to su ti zubi izba\u010deni, a jedno oko ide u stranu ne zna\u010di da je tvoj osmijeh manje lijep. Svaki osmijeh je lijep kada je iskren. Poka\u017ei ga. Ponosno podigni glavu. Pogledaj u foto-aparat. \u010cuje\u0161 li kako ka\u017ee: \u201epti\u010dica\u201c. <\/em><\/p>\n <\/p>\n Ne mari za one \u0161to ne \u017eele da se dru\u017ee s tobom, jer vide tvoja kolica. To govori o njima, a okvir od aluminija i to\u010dkovi nisu tvoja karakteristika. Ne juri za kvantitetom, su\u0161tina je bitna. \u00a0Oni pravi razumiju ko si ti ustvari. Ne mora ih uop\u0161te biti puno, tek dovoljno da zna\u0161 da ih treba\u0161 \u010duvati. Ne moraju se igrati s tobom. \u017divot je igra koju ponekad svi mi igramo sami.\u00a0 Postoji negdje osoba koja te puno voli, kao mene djed Salko i zaista razumije tvoju potrebu da bude\u0161 dijete. Ti zna\u0161 ili \u0107e\u0161 tek saznati ko je ta osoba.<\/em><\/p>\n \u00a0Zahvali joj se na svemu \u0161to ti pru\u017ea. I idi kod nje ne samo poneki vikend i na ljetnom raspustu, nego mnogo mnogo \u0107e\u0161\u0107e. I grli je jo\u0161 vi\u0161e. Nemoj \u010dekati sutra. Zato \u0161to je uskoro mo\u017eda ne\u0107e biti. <\/em><\/p>\n Lagati ti ne\u0107u, da \u0107e biti lako, ne\u0107e… Ali mirno more ne pravi dobre mornare. Nau\u010dit \u0107e\u0161 na svojoj ko\u017ei \u0161ta predrasude zna\u010de i koliko traga ostave. Ne brini toliko \u0161ta \u0107e biti sutra.\u00a0 \u010ceka te toliko lijepih stvari da \u0107e\u0161 \u010dak i biti\u00a0 zahvalna jer \u0107e\u0161 imati osje\u0107aj da si sve ono lo\u0161e morala pro\u0107i da bi do\u0161la do ovoga danas. Toliko puta sam rekla da je moja misija boriti se za ljudska prava. \u0160ta je tvoja misija? Razmisli i kreni ka njenom ostvarivanju. Usput \u0107e\u0161 prona\u0107i mjesto gdje \u0107e\u0161 mo\u0107i biti ti. Do maksimuma. Mo\u0107i \u0107e\u0161 da razvija\u0161 svoja krila i ne daj da ti ih re\u017eu. Shvatit \u0107e\u0161 da nije bilo potrebno\u00a0 poku\u0161avati rije\u0161iti se invaliditeta da bi \u017eivjela. Nego prona\u0107i ljude koji \u0107e gledati dublje od toga. No, prije toga, ti pogledaj tamo. Zaviri u dubinu svog bi\u0107a. Prona\u0111i nadu i osmijeh \u0161to se sakrio. Dozvoli mu da bude \u0161iri, a du\u0161i da bude punija.<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n Svaka od nas ima svoje sigurno mjesto. Selmino je bio djed Salko. S vremenom je na\u0161la i neka druga. Mo\u017ee to biti i prostor gdje se osje\u0107amo kao kod ku\u0107e, kao kad tek izujemo cipele nakon dugog dana. No, sigurno mjesto je i ono unutar nas. Otamo izviru pisma poput ovog ili pjesme \u0161to ih pjevamo\u00a0 dok se tu\u0161iramo i mislimo da nas niko ne \u010duje. Od nas za nas. Za sva na\u0161a odrastanja.<\/p>\n <\/p>\n Neka ovo pismo slu\u017ei kao podsjetnik da budemo nje\u017ene prema djevoj\u010dici u sebi. Neka joj neko javi da vrijedi, ba\u0161 takva kakva jeste.<\/p>\n Do idu\u0107eg \u010ditanja, ona.ba vas ostavlja da razmislite kada ste posljednji put napisale pismo sebi ili nekom drugom.?<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kada bismo se mogle vratiti u pro\u0161lost, \u0161ta bi svaka od nas poru\u010dila mla\u0111oj sebi? Koliko \u010desto se vra\u0107amo tamo […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":151,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_eb_attr":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-152","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/152","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=152"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/152\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":160,"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/152\/revisions\/160"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/151"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=152"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=152"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ona.ba\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=152"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}